Idman.az

Təhlükəli qonşuluq

27 mart 2009, cümə, 17:11

Rusiya futbolu özünün qüdrətinə dair təhlükəli bir yanlışlığa düçar olub, özü də Azərbaycanla matçdan öncə bu yanlışlığın, belə deyək, üçüncü dalğasını müşahidə etməyə məcburuq.

Birinci dalğa Rusiyanın üstünü yığmanın Avro-2008-də zəfərli və sensasiyalı (ən dəqiq və uyğun ifadə) çıxışından sonra aldı. Konkret vəziyyətə köklənmiş ikinci dalğa, Qus Hiddinkin Londona Roman Abramoviçin köməyinə getdiyi günlərdə baş vermişdi. «Cəmi iki və elə də çətin olmayan matçlar, bu nə söhbətlərdir aparırsız?» – Rusiya futbolunun taleyinə cavabdeh hər bir kəs bu tip atmacalarla cavab verməkdən çəkinmirdi. Və onlar Azərbaycanla matç öncəsi istər-istəməz komandanın oyuna tam köklənməsi məsələsini ortaya atmağa məcbur olurlar və sıralama üzrə üçüncü nömrəli dalğa – ayyarım əvvəl verilmiş arxayın şərhlərə görə özünəməxsus bir cəzadır. Yığmanın motivasiyası, oyuna tam əhvalla çıxması barədə bir çox adam müxtəlif rakurslarda saqqal tərpətməyi özünə borc bilir – yığmanın baş məşqçisindən başlayaraq azarkeşlər və ekspertlər tərəfindən heyətdə yer alacağına şübhə edilən adi futbolçulara kimi. «Biz Azərbaycana qarşı tam əhvalla, motivasiya ilə çıxmalıyıq. Bizim Azərbaycanla matçlarda xal itirməyə haqqımız yoxdur!» – deyə onlar qürurla qeyd edirlər.

Ay səni, sürprizə bir bax: məlum olur ki, belə xoşagəlməz ehtimala da yer var.

Məlub olub ki, deyə mart ayının analitikləri heyrətlənirlər, Azərbaycan – heç də cırtdan deyil, və mümkün nəticəyə görə təşvişə gətirib çıxaran bu səbəb, qəribə olsa da, birmənalı halda maddi bir şəkil alıb. Ən azından, başında dünya və avropa çempionu Hans-Hubert Foqtsla gələn Azərbaycan, matça az qalmış fevral ayının çəhrayı eynəklərindən qırağa çıxaraq, əhəmiyyətli dərəcədə daha ciddi və zəhmli rəqib kimi görünür. Məlum olub ki, Azərbaycan, əgər kimsə yaddan çıxarıbsa, Avstriya, Şimali İrlandiya, Uelslə heç-heçəyə qadirdir. Buna bir bax: o hətta Slovakiya və Finlandiyaya qalib gəlməyə də qadirdir. Azərbaycanın heyətində, aydın olub ki, bir neçə fərli legioner çıxış edir, milli futbol məktəbi də kifayət qədər güclü və heç kimə bənzəri olmayan bir dəst-xəttə malikdir. Və ümumiyyətlə, gəlin hər şeyi açıb-tökək, bütün ənənəvi avropa «çırtdanları», bir yerə götürülmüş halda belə, son iki böyük turnirlərə olan kvalifikasiyarda Azərbaycanın heç yarısı qədər də xal toplamayıblar!

Hə, bax belədir bizim cənub qonşumuz, səhvən (daha dəqiqi, məcburiyyətə görə) gücü və zəifliyi barədə narahat olmağa lüzum olmayan rəqiblərin siyahısına qoşduğumuz Azərbaycan.

Heyhat, həyatda bir bəla ilə qurtarmaq olmaz, və söhbət açacağımız, yumşaq desək, təlaş gətirən faktorlardandır. Fevralda bu barədə nə bədbinlər, nə realistlər, nə nikbinlər xəbər tuta bilməzdi, və ondan ibarətdir ki, OMİK-in futbolçuları (yəni, yığma heyətinin ən azından üçdə biri) hal-hazırda boşalmış təsir buraxırlar. Və burada uydurulası bir şey yoxdur: martın 19-da Donetskdə («Şaxtyora» 0:2) və 23-də «Lujnikidə» («Toma» 0:1) göstərdiyi oyunu OMİK-in ifasında çoxdan bəri görmürdük. Akinfeyev, Berezutskilər, İqnaşeviç, Jirkov və Dzaqoyevlə meydana çıxan OMİK tamamilə heç nə idi. Heç nə isə – pisdən də betər deməkdir. Və, təəssüf ki, problemin hamının fikirləşdiyindən dərində yerləşdiyini istisna etmək olmaz.

Kosntantin Stolbovski. «Спорт день за днем» qəzeti. «Опасное соседство» məqaləsinin əsasında. Foto: Eldəniz Bədəlov. Apasport.az.